De VN 4 is een originele, uit eikenhout gebouwde Zuiderzee botter. Deze botter is in 1899 als BU 161 op een werf in Huizen of Harderwijk gebouwd in opdracht van Teunis Hopman. De meetbrief uit 1911 vermeld als afmetingen 12,95x4,20 m. In 1913 werd de botter naar Urk verkocht en heeft als UK 177 gevist op de Zuiderzee en de Noordzee. De Urker-kenmerken zoals de snars en de plaats van de waterbalk achter de mast zijn nog goed te zien. Ook werd de botter voorzien van de karakteristieke hoge zetboorden. Deze waren bedoeld om het mogelijk te maken in de zeegaten tussen de Waddeneilanden te vissen. Tot 1948 was Klaas Brands de eigenaar. De botter kreeg als naam ‘DE JONGE KLAAS’. Brands had de bijnaam ‘de centeling’. Later is dit verbasterd tot ‘de zendeling’, een bijnaam die door oude vissers nog wel wordt genoemd. In 1948 werd de botter verkocht naar Vollenhove en kreeg het huidige nummer VN 4. De eerste eigenaar was Brand Visscher, later Tiemen Mondria. De laatste jaren viste Mondria vanuit Elburg omdat Vollenhove in 1940 als eerste grote vissersplaats door de inpoldering van het IJsselmeer werd afgesloten. Tot 1934 heeft de botter alleen op het zeil gevaren. In 1934 werd een 10 pk ééncilinder Kromhout ingebouwd. De botter heeft tot 1963 gevist, en is daarna in gebruik genomen als woonschip. In 1979 werd de Stichting VN 4 opgericht. De stichting stelt zich ten doel om de VN 4 in de originele staat terug te brengen en te behouden als varend monument. Op 17 februari 2000 werd de VN 4 ingeschreven als varend monument onder registratienummer 349.